ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΑ ΣΥΝΟΛΑ

Σ.Π.Ε. ΜΟΡΦΟΥ

 
Η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Μόρφου ιδρύθηκε το 1927, μέσα σε συνθήκες φτώχειας και εκμετάλλευσης, από μια εικοσαμελή προοδευτική για την εποχή εκείνη ομάδα ανθρώπων.

Η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Μόρφου από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσής της, δέχεται καταθέσεις, παραχωρεί δάνεια στα μέλη της , μεριμνά για την προμήθεια λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων στους Μορφίτες γεωργούς και χρηματοδοτεί δευτεροβάθμιους συνεργατικούς οργανισμούς για την εμπορεία και διάθεση των γεωργικών προϊόντων , κυρίως των εσπεριδοειδών.

Η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Μόρφου βοήθησε από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσης της τον Κυπριακό λαό να αντεπεξέλθει στα δύσκολα εκείνα χρόνια της φτώχειας και έπαιξε σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη και ευημερία των κατοίκων της κωμόπολης μας και της γύρω περιοχής.

Η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Μόρφου διατηρεί επίσης στον δεύτερο όροφο των ιδιόκτητων γραφείων της, Πολιτιστικό Κέντρο που φέρει την ονομασία ΛΟΥΚΗΣ ΑΚΡΙΤΑΣ ως ελάχιστη τιμή και εκτίμηση προς τον αείμνηστο Λουκή Ακρίτα, Υφυπουργό Παιδείας και Θρησκευμάτων της Ελλάδας και τέκνο της Μόρφου. Η αίθουσα ενοικιάζεται σε οργανωμένα σύνολα για κοινωφελείς σκοπούς αλλά και σε ιδιώτες για διαφημιστικούς και κερδοσκοπικούς σκοπούς, εκδηλώσεις, διαλέξεις και διάφορες συγκεντρώσεις.

Μέλη της Επιτροπείας στο παρελθόν διετέλεσαν οι:
- Γιασεμίδης Γιάγκος
- Έκτωρος Χρίστος
- Κυβερνίτης Γιαννακός
- Κυριακίδης Χρίστος
- Κυριακίδης Παύλος
- Κουρής Αντώνης
- Μαϊφόσιης Κωστής
- Παλάοντας Δημήτρης
- Αριστοτέλους Κρίτων
- Ονουφρίου Ανδρέας
- Σιαηλής Ανδρέας
- Σωφρονίου Κωνσταντίνος
- Λεαντζής Μιχάλης
- Σιαηλής Χρίστος

Γραμματείς – Διευθυντές ΣΠΕ Μόρφου στο παρελθόν διετέλεσαν οι:

1. Ιακωβίδης Νικόλας
2. Ιωαννίδης Γεώργιος
3. Διωρίτης Γιάννης
4. Χριστοφίδης Χριστάκης
5. Μερακλής Ανδρέας
6. Πίττας Χαράλαμπος

ΣΧΟΛΙΚΗ ΕΦΟΡΕΙΑ

ΔΙΓΕΝΗΣ ΑΚΡΙΤΑΣ ΜΟΡΦΟΥ

Το ιστορικό Σωματείο ΔΙΓΕΝΗΣ ΑΚΡΙΤΑΣ Μόρφου με πολύχρονη και πολυδιάστατη προσφορά στο κοινωνικό σύνολο έχει καταξιωθεί σαν ο σημαντικότερος φορέας εθνικής, πολιτιστικής, κοινωνικής και αθλητικής ακτινοβολίας τόσο για την Μόρφου και το διαμέρισμα Μόρφου όσο και για την ευρύτερη Κυπριακή κοινωνία.

Ο Διγενής Ακρίτας Μόρφου με την πλούσια προσφορά του μετασχηματίστηκε πνευματικά σε ιδέα που κυριάρχησε στο νου και την ψυχή των Μορφιτών και έγινε ταυτόσημη έννοια με την ύπαρξη του κάθε Μορφίτη. Σαν ιδέα δεν φθείρεται στο χρόνο, διατηρείται και μεταλαμπαδεύεται στις νεότερες γενιές σα δημιουργική φλόγα για νέες κατακτήσεις και νέες μάχες στα μυθικά μαρμαρένια αλώνια, κερδίζοντας την ιδεατή αθανασία.

Ήταν το 1931 όταν 36 Μορφίτες ζώντας κάτω από τον αποικιακό ζυγό τότε, με το όραμα της ελευθερίας στην ψυχή τους, σε μια φιλική σύναξή τους ίδρυσαν το Σωματείο με την επωνυμία Διγενής Ακρίτας, προβλέποντας στο μυθικό Ακρίτα των συνόρων και τον ελευθερωτή της πολύπαθης Κύπρου που ταπεινωμένη ζούσε κάτω από το αβάσταχτο βάρος του ξένου ζυγού, στερημένη του πιο πολύτιμου αγαθού, της ελευθερίας. Το τελευταίο επιζών ιδρυτικό μέλος του Σωματείου, Νίκος Χαμπουρίδης (Νίκολσον) αντλώντας μέσα από τις μνήμες του μιλά με πολλή παραστατικότητα για το χρονικό της ίδρυσης του Σωματείου και τα πρώτα χρόνια της ζωής του όπως καταγράφηκαν μέσα στη θύμησή του. Τιμής ένεκεν, παραθέτουμε πιο κάτω το ιστορικό ίδρυσης του Σωματείου όπως ο ίδιος το κατέγραψε:

Κατά τη δεκαετία του 50, το Σωματείο αύξανε την ισχύ του και την επιρροή του, στρατεύοντας νέα μέλη και δημιουργώντας μεθοδικά την κατάλληλη υποδομή για τις πρώτες οργανωμένες αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες του. Έτσι δημιουργούνται τα πρώτα ορχηστικά σύνολα που παρουσιάζονται στις εθνικές επετείους και άλλες κοινωνικές εκδηλώσεις, τα πρώτα δειλά θεατρικά βήματα με έργα Κυπριακής ηθογραφίας και αρχίζει να αναπτύσσεται το ποδόσφαιρο σε οργανωμένη βάση, η καλαθόσφαιρα και ο κλασσικός αθλητισμός.


Μεσολαβεί ο απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ που βρίσκει το Διγενή Ακρίτα στην πρωτοπορία του αγώνα με πολλά μέλη του να πυκνώνουν τις τάξεις των αγωνιστών και να αγωνίζονται με αυτοθυσία για τον αγώνα απελευθέρωσης. Πολλοί είναι οι αγωνιστές μέλη του Σωματείου που οδηγήθηκαν στα κρατητήρια, φυλακίστηκαν ή έδρασαν σαν καταζητούμενοι. Το Σωματείο υπήρξε φυτώριο αγωνιστών υπηρετώντας έτσι την Πατρίδα στον ένοπλο αγώνα που διεξήγαγε.

Στη δεκαετία του 60 γίνεται η πολιτιστική και πολιτισμική έκρηξη του Σωματείου όπου παράγει πολιτισμό και αποτελεί πια το σημαντικότερο φορέα καλλιτεχνική, πολιτιστικής, κοινωνικής και αθλητικής δημιουργίας. Στο ποδόσφαιρο ενδυναμώνεται η ομάδα που αποσπάται από το αγροτικό ποδόσφαιρο, εγγράφεται στη δύναμη της ΚΟΠ και αρχίζει τη μεγάλη πορεία για άνοδό της στην Α” Κατηγορία. Το επιτυγχάνει το 1971 και σαν δευτεραθλήτρια στο κύπελλο ΟΥΕΦΑ με την Ιταλική ομάδα Μίλαν εκπροσωπώντας την Κύπρο με τιμητικότατο αποτέλεσμα.

Είναι η χρυσή εποχή του ποδοσφαίρου όπου αναδεικνύονται σε μεγάλα αστέρια οι ποδοσφαιριστές ο Μάνος, Κρίνος, Τσίγγης Α, Τσίγγης Π, Χαριλάου, Σκαπούλης Χρ., Σίμος, Σκαπούλης Μιχ., Πάκκος, Ηλίας, Κωσταρής, Αργυρού και πολλοί άλλοι.

Το Δημοτικό γήπεδο με το χορτοτάπητά του, προσφέρει στους Μορφίτες και στους κατοίκους της περιοχής μεγάλη συγκίνηση κι όλοι ζουν με το όραμα ο Διγενής Ακρίτας, ο φονέας των γιγάντων, όπως τον αποκαλούσαν, να γράψει τη δική του ιστορία στα Κυπριακά γήπεδα και όχι μόνο.

Μέσα στην ίδια δεκαετία, αρχίζει να οικοδομείται η αυτοκρατορία του Σωματείου στην καλαθόσφαιρα. Η υποδομή είχε αρχίσει στη δεκαετία του 50 όπου το Γυμνάσιο Μόρφου έγινε το φυτώριο για το νέο άθλημα κάτω από καθοδήγηση των πρώτων προπονητών Ραγάζου και Κωνσταντόπουλου, δύο εξαίρετων γυμναστών που δίδαξαν για πρώτη φορά το άθλημα και ανέδειξαν σε ταλέντα καλαθοσφαιριστές που έγραψαν τη δική τους ιστορία βάζοντας τη δική τους σφραγίδα στην εξέλιξη του αθλήματος.

Ο Διγενής Ακρίτας δημιούργησε τότε μια θαυμαστή ομάδα που έγινε θρύλος στα κυπριακά γήπεδα. Καλαθοσφαιριστές μεγαθήρια όπως οι Κλείτος Παλάοντας , ο μάγος της μπάλας, Τάκης Ασσιώτης, Ανδρέας Προδρόμου, Μήτρος, Ρούτης, Ερμής, Κίτσιος, Γιώργος, Ντίνος Πετρίδης και η χρυσή ομάδα: Χαράλαμπος Κουρέας, ο χαλκέντερος φύλακας των καλαθιών, Θωμάς, Φρυδάς, Κουζής, Κωσταντινίδης, Φύτος, Κυριακίδης, Χοιροδοντής που διέθεταν άριστη τεχνική και δεξιοτεχνία, ανάστημα, ευστροφία και μαχητικότητα, καθήλωναν τους θεατές με το μαγευτικό παιχνίδι τους, οδηγώντας την ομάδα στην κορυφή. Η θρυλική ομάδα του Διγενή Ακρίτα καταξιώθηκε σαν η καλύτερη στην Κύπρο αφού κέρδισε Παγκύπριο πρωτάθλημα για τρία συνεχή χρόνια, με αποτέλεσμα η Ασπίδα του Πρωταθλητή να κοσμά μόνιμα την πλούσια κυπελλοθήκη του Σωματείου.

Στο μουσικό τομέα ιδρύθηκε μόνιμη τετράφωνη μικτή Χορωδία και Φιλαρμονική Ορχήστρα που διάνθιζαν τις πολιτιστικές εκδηλώσεις του Σωματείου και όλης της περιοχής. Ιδρυτής και Καλλιτεχνικός Διευθυντής των καλλιτεχνικών αυτών συνόλων ήταν ο Σώζος Χαραλαμπίδης από τον οποίο εκπήγαζε κάθε πολιτιστική δραστηριότητα. Η πολιτισμική δημιουργία του Σωματείου είχε προεκτάσεις σε θεατρικές παραστάσεις, διαλέξεις-συζητήσεις, ενεργό συμμετοχή στο καθιερωμένο ετήσιο φεστιβάλ πορτοκαλιού, εκθέσεις και ανάμειξη σε όλα τα πολιτιστικά δρώμενα της Μόρφου. Ήταν η κατεξοχήν έπαλξη που αναβάθμιζε συνεχώς τη πολιτιστική φυσιογνωμία της πόλης.
Πίσω από την πολύπλευρη και πολυδιάστατη αυτή προσφορά του Σωματείου, ήταν τα εκάστοτε Διοικητικά Συμβούλια που με ενθουσιασμό, όραμα και δημιουργική πνοή σχεδίαζαν την ανοδική πορεία του Διγενή Ακρίτα.

Μεγάλη,μορφή, ο αείμνηστος Ερατοσθένης Οδυσσέως που σαν Πρόεδρος του Σωματείου για πολλά χρόνια οδήγησε το Σωματείο στο δρόμο των επιτυχιών και της πλούσιας πολιτισμικής προσφοράς. Ακούραστοι εργάτες και συνεργάτες του Προέδρου ο Ανδρέας Καραολής και ο Νίκος Σιαμτάνης που χρημάτισαν γραμματείς για πολλά χρόνια και πρόσφεραν ανεκτίμητη προσφορά στο Σωματείο.

Αυτή η ξέφρενη ανοδική πορεία του Διγενή Ακρίτα ανακόπηκε από τη βάρβαρη Τουρκική εισβολή που το έριξε στην προσφυγιά, καψαλίζοντας τα δημιουργικά φτερά του και γκρεμίζοντας τα όνειρά του.Εκεί κόπηκε το νήμα της ελεύθερης ζωής του. Βρέθηκε σε ξένη γη να θρηνεί τα όνειρά του και να αγναντεύει από μακρυά την τουρκοπατημένη Μόρφου μέσα στη θολούρα της πίκρας και της απόγνωσης που σκέπασε το καλλιμάρμαρο οίκημά του που στενάζει ακόμα σκλαβωμένο αναζητώντας φως και λύτρωση.

Σαν φοίνικας όμως που αναδύεται από τη στάκτη του ο Διγενής Ακρίτας, συμβολίζοντας των αθανάτων την ισχύ, ορθώθηκε ξανά, πείσμωσε, σήκωσε το ανάστημά του και κουβαλώντας τις ιστορικές του μνήμες για όπλα στη φερέτρα του, άρχισε την ανοικοδόμησή του και την αναδημιουργία του.

Σε ξενόκτητο οίκημα ο Διγενής Ακρίτας έριξε το δημιουργικό του φως με όραμα μοναδικό να συντηρήσει μνήμες και θύμισες ως την ημέρα του γυρισμού. Συνέχισε την ποδοσφαιρική του δραστηριότητα και με αξιοπρέπεια δέχθηκε τον υποβιβασμό της ομάδας του αφού οι δυνάμεις του σκόρπισαν ή χάθηκαν στο βωμό της Πατρίδας. Ούτε στιγμή όμως δεν εφησύχασε. Άρχισε να ακτινοβολεί σιγά σιγά, να δίνει το παρόν του και να ανεβαίνει αργά αλλά σταθερά τα σκαλιά που θα τον οδηγούσαν και πάλι στο θρόνο του.

Πάλεψε τριάντα ολόκληρα χρόνια κάτω από αντίξοες συνθήκες. Ταπεινώθηκε αλλά δεν απογοητεύτηκε, γνώρισε την αστοργία αλλά δεν ολιγώρησε, πιέστηκε οικονομικά και άντεξε. Εναπόθεσε τη μοίρα του στα στιβαρά χέρια του και ακούραστου Προέδρου Ερατοσθένη Οδυσσέως που με τη συμπαράσταση των μελών και φίλων του Σωματείου δημιούργησε πνεύμα αισιοδοξίας και ελπίδας.

Την Προεδρία του Σωματείου ανέλαβαν για σύντομο χρονικό διάστημα ο Γιώργος Αναστασιάδης και Γιαννάκης Ερωτοκρίτου οι οποίοι με το κύρος και την προσωπικότητά τους κράτησαν το Διγενή σε πορεία προόδου και συνεχούς ανάκαμψης. Όταν τη σκυτάλη ανέλαβε ο Ανδρέας Διονυσίου, μια νέα σελίδα άρχισε να γράφεται, για το Σωματείο κι ένα όραμα να δημιουργείται για ένα Διγενή δυναμικό, περήφανο και σεβαστό. Άρχισε να δραστηριοποιείται σε όλους τους τομείς και να κάνει έντονη την παρουσία του ιδιαίτερα στο ποδόσφαιρο. Η εικοσάχρονη παρουσία του Ανδρέα Διονυσίου στην προεδρία του Σωματείου, αποτελεί μια ξεχωριστή περίοδο κατά την οποία ο Διγενής Ακρίτας ανέκαμψε, πήρε επάξια τη θέση που του άξιζε στην ποδοσφαιρική οικογένεια και καταξιώθηκε στη συνείδηση της Μορφιτικής διεσπαρμένης κοινωνίας αλλά και όλου του διαμερίσματος σαν η κατ’ εξοχή δυναμική έπαλξη ενός πολύμορφου αγώνα που στόχευε στην επιστροφή και την δικαίωση μέσα από μια λαμπρή και δημιουργική πορεία.



Η περίφημη ομάδα του Διγενή Μόρφου του 1970-71 η οποία στην πρώτη της συμμετοχή στο Παγκύπριο Πρωτάθλημα Α' Κατηγορίας
στέφθηκε Δευτεραθλήτρια Κύπρου και συμμετείχε στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ όπου έπαιξε με την περίφημη MILAN στο SAN SIRO

Α.Ε.Μ. ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΟΡΦΟΥ

 Α.Ε.Μ.

ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΜΟΥΣΙΚΟΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ
ΑΘΛΗΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΜΟΡΦΟΥ
Α.Ε.ΜΟΡΦΟΥ
(πρώην Ν.ΑΣΤΕΡΑΣ Μόρφου)
ΕΤΟΣ ΙΔΡΥΣΗΣ 1944/1960


Το 1944, στη μικρή τότε κωμόπολη της Μόρφου δημιουργήθηκε και συστάθηκε από μια ομάδα προοδευτικών Μορφιτών ο αθλητικός, μουσικοφιλολογικός και εκπαιδευτικός σύλλογος ‘’Νέος Αστέρας Μόρφου’’ ο οποίος διαδραμάτισε για πολλά χρόνια πρωταγωνιστικό και πρωτοποριακό ρόλο στον ευρύτερο κοινωνικοπολιτιστικό χώρο του διαμερίσματος Μόρφου. Ο Ν.Αστέρας κατάφερε και πρωτοστάτησε τόσο στον Αθλητικό όσο και στο Κοινωνικό-Πολιτικό τομέα. Στον Αθλητικό τομέα δραστηριοποιήθηκε κυρίως στο ποδόσφαιρο και συμμετείχε στη Κ.Ε.Π.Ο. με αντίπαλους την Ομόνοια Λευκωσίας, Ν.Σαλαμίνα, Αλκή, Ορφέα και Ανταίο και μετά στη Π.Ο.Ε.Λ. Στο Καλλιτεχνικό-Μορφωτικό τομέα ανάπτυξε πλουσιώτατη δράση κυρίως σε θεατρικές παραστάσεις αλλά και σε άλλες καλλιτεχνικές και μουσικοχορευτικές εκδηλώσεις.

Μεταξύ των μελών του Δ.Σ. του Ν.Αστέρα ήτανε οι: Γεώργιος Τσιριπιλλής, Δημητράκης Παπα Δημήτρη, Ανδρέας Οδυσσέως, Δώρος Χ’’Νεοφύτου, Κύπρος Κουρής, Χαράλαμπος Μουλαπά, Νίκος Φούρνιας κ.ά. Το 1958 μέλη του Ν.Αστέρα αποχώρησαν και ίδρυσαν ένα νέο σωματείο, τον ‘’Απόλλωνα’’, ο οποίος στα δύο (2) χρόνια της ζωής του συμμετείχε και αυτός στα πρωταθλήματα της Π.Ο.Ε.Λ.

Το 1960 τα δύο Σωματεία επανενώθεισαν με τη νέα ονομασία ‘’Αθλητική Ένωση Μόρφου’’ (Α.Ε.Μ.) και με έμβλημα τη συνύπαρξη του (κόκκινου) αστεριού του Ν.Αστέρα, με τον γαλάζιο κιθαρωδό θεό Απόλλωνα. Σαν πρώτο Δ.Σ. της Α.Ε.Μ. εξελέγησαν οι:- Θωμάς Μιχαηλίδης (οδοντίατρος), Αντης Παντελίδης (Δικηγόρος), Ρένος Συμεωνίδης (Επιχειρηματίας/Έμπορος), Χαρίτος Γεωργίου (Μηχανικός αυτοκινήτων), Πετράκης Αβραάμ (καταστηματάρχης), Νίκος Νεοφύτου (Νίκκολας) (Συνεργατιστής), Κωστάκης Φιλίππου (Επιπλοποιός) και Κλεάνθης Κλεάνθους (Κηπουρός).

Μέσα στους άμεσους στόχους της Α.Ε.Μ. ήταν ο Αθλητισμός και η Κοινωνική προσφορά. Επίσης η ανέγερση και στέγαση της σε ιδιόκτητο οίκημα το οποίο ανηγέρθη το 1970. Η Α.Ε.Μ. από της σύστασης της (1960) μέχρι και σήμερα ακόμη στη Προσφυγιά, διοργανώνει ή συμμετέχει σε Πολιτιστικές και Εθνικές και σε καλλιτεχνικές-Ψυχαγωγικές όσο και σε διοργανούμενες εκδρομές εντός και εκτός Κύπρου. Στον Αθλητισμό η Α.Ε.Μ. καταπιάστηκε κυρίως με το ποδόσφαιρο και συμμετείχε τόσο στη Π.Ο.Ε.Λ. (1960-1967) όσο και από το 1968 στη Κ.Ο.Π. όπου και πρωτοστάτησε. Χαρακτηριστική είναι η κατάταξη της Α.Ε.Μ στα πρωταθλήματα της Κ.Ο.Π. (Β΄κατηγορία) όπου και το 1972/73 κατετάγη δευτεραθλήτρια. Την ίδια θέση κατέλαβε και το 1973/74 με πολύ μικρή διαφορά απο την τότε πρωταθλήτρια ελπίζουσα κατά την επόμενη χρονιά στην άνοδο της στη Α’ Κατηγορία. Όμως η Τούρκικη Εισβολή και ο εκτοπισμός/προσφυγοποίηση των Μορφιτών και της Α.Ε.Μ. ανέκοψε τη φιλόδοξη αυτή πορεία του Σωματείου.

Η Α.Ε.Μ. συνέχισε τη συμμετοχή της στη Κ.Ο.Π. και μετά τη Τούρκικη Εισβολή από τη Λεμεσό μέχρι το 1990 οπότε και κάτω από την οικονομική πίεση διέλυσε το ποδοσφαιρικό της τμήμα. Μεταξύ των ετών 1988-90 ο και τότε Πρόεδρος της Α.Ε.Μ. Σωφρόνιος Σωφρονίου και ο τότε Έφορος Ποδοσφαίρου (νυν Γραμματέας) Σολάκης Κασίνης, ίδρυσαν Ακαδημία Ποδοσφαίρου από την οποία μάλιστα βγήκαν νεαρά ταλέντα μερικά των οποίων μετέπειτα αγωνίστηκαν σε διάφορες ομάδες Α’ Κατηγορίας αλλά και στην Εθνική Νέων Κύπρου.

Η Α.Ε.Μ. συνεχίζει τη προσφορά της στη Προσφυγιά όπου και συμμετέχει ή διοργανώνει εκδηλώσεις, αντικατοχικές, εθνικές, χριστουγεννιάτικες, κοινωνικοπολιτικές και πολιτιστικές, χοροεσπερίδες, μουσικές βραδιές, ενδοσωματειακά πρωταθλήματα και διαγωνισμούς επιτραπέζιων κ.ά αθλημάτων κ.ά. Το σημερινό Διοικητικό Συμβούλιο της Α.Ε.Μ. κατάφερε και υλοποίησε το μεγάλο ΄΄στοίχημα΄΄ της ανέγερσης (ξανά) ιδιόκτητου οικήματος το οποίο στεγάζει στα (Κ.Πολεμίδια/Λεμεσός) τα όνειρα, την επιθυμία και την ελπίδα για επιστροφή. Συντελεστές του εγχειρήματος αυτού είναι πλην φίλων, μελών κ.ά., το σημερινό Δ.Σ.,- οι Σωφρόνιος Σωφρονίου (Πρόεδρος), Σολάκης Κασίνης και Χαράλαμπος Κατσάρης (Γραμματεία), Ανδρέας Χαραλάμπους (Πούλος) και Άντρος Ττοουλαράς (Οικονομική Επιτροπή).

Τον Νοέμβριο του 2009 δημιουργήθηκε στη Λευκωσία και παράρτημα της Α.Ε.Μ. με την ονομασία Σύνδεσμος Φίλων της Α.Ε.Μόρφου-Παράρτημα Λευκωσίας, το οποίο στεγάζεται στην οδό Δαιδάλου αρ.3, στους Άγιους Ομολογητές.

Το νεόκτιστο οίκημα της και η ίδια η Α.Ε.Μ. είναι έτοιμα και στη διάθεση όλων των Μορφιτών να τους φιλοξενήσουν και αγκαλιάσουν στη προσφυγιά και μέχρι τη πολυπόθητη Επιστροφή μας στα Πάτρια εδάφη και στις δικές μας Μορφίτικες εστίες και ρίζες.
 

ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΟΜΙΛΟΣ ΜΟΡΦΟΥ

Ο Πολιτιστικός Όμιλος Μόρφου ιδρύθηκε τον Οκτώβρη του 1994 στη Λεμεσό, με βασικούς στόχους , το δέσιμο των Μορφιτών μέσα από την συμμετοχή των σε εκδηλώσεις , την γνωριμία της νέας γενιάς και κατ ‘ επέκταση τη διατήρηση της μνήμης της κατεχόμενης γης μας. Σήμερα έχουμε 17 χρόνια ζωής και δράσης.
Έχει εκδώσει Λεύκωμα για τους πεσόντες και αγνοούμενους της Μόρφου και πριν τέσσερα χρόνια, βιβλίο με 843 φωτογραφίες από τη Μόρφου βγαλμένες μέχρι το 1974, με τίτλο « Μόρφου Γενέθλια Γη – Μνήμες » .

Τίμησε:
Τους συγγενείς των Πεσόντων και Αγνοουμένων μας. Τις πολύτεκνες Μορφίτισσες Μάνες. Τους εκπαιδευτικούς που αφυπηρέτησαν σε πολύ δυναμικές εκδηλώσεις.

Πραγματοποίησε:
Εκθέσεις ζωγραφικής με Μορφίτες καλλιτέχνες. Χριστουγεννιάτικες γιορτές σε συνεργασία με το Δήμο Μόρφου.
Ποιητική Βραδιά με στίχους Μορφιτών. Παρουσίαση βιβλίων συγχωριανών μας.

Φιλολογικό μνημόσυνο για τον Λουκή Ακρίτα που ήταν Μορφίτης. Εκδηλώσεις για το Πολυτεχνείο .Εκδηλώσεις για τον Καζαντζάκη, τους ήρωες Ευαγόρα Παλληκαρίδη και Γρηγόρη Αυξεντίου και για αγνοούμενο-ήρωα του 1974.

Παγκύπριο διαγωνισμό στίχων και ζωγραφικής με θέμα τη Μόρφου. Αντικατοχικές εκδηλώσεις , ομιλίες για διάφορα θέματα. Τιμήσαμε το 2011 το φιλόλογο μας Ανδρέα Μανώλη που ήταν κλινήρης και “ανέβαζε” κάποτε τις ιστορικές τραγωδίες στο Θέατρο των Σόλων.

Η Αιμοδοσία συνεχίζεται για 16 χρόνια τώρα , όπως και η ετήσια καρναβαλίστικη χοροεσπερίδα που μας ενισχύει οικονομικά.
Ο Όμιλος μας αδελφοποιήθηκε:
Με τον Πολιτιστικό Σύλλογο του χωριού Στεφανιά της Λακωνίας. Με τον Μορφωτικό Εκπολιτιστικό Όμιλο Θυμιανών Χίου ,με τον Πολιτισμικό Σύλλογο του μαρτυρικού Διστόμου και τον Πολιτιστικό Σύλλογο «ΠΟΝΤΟΣ» Χορτοκοπίου- Καβάλας.

Διαθέτει σήμερα χορευτικό με μεγάλα άτομα, που ήδη παρουσίασαν κάποιες εκδηλώσεις στην Κύπρο και εξωτερικό. Επίσης δημιουργείται και χορευτικό με μικρά παιδιά αλλά και χορωδία σε ειδικές περιπτώσεις. Η θεατρική μας ομάδα βγαίνει μέσα από τους χορωδούς.

Για να τιμήσει ακόμη περισσότερο τους πεσόντες και αγνοούμενους της Μόρφου, ο Όμιλος μας ολοκλήρωσε από το 2005 τη δημιουργία Μνημείου κοντά στο συρματόπλεγμα του Αστρομερίτη με μια πολύ δυναμική εκδήλωση.

Το γλυπτό από μπρούντζο, που παρουσιάζει τον Αγνοούμενο πίσω από τα σίδερα της Τούρκικης φυλακής και άλλες 7 μορφές ανθρώπων με τις εκφράσεις του πόνου, της καρτερίας και υπομονής, φιλοτέχνησε ο Μορφίτης γλύπτης Νίκος Κοτζιαμάνης.

Η ΧΟΡΩΔΙΑ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥ

Η Χορωδία οργανώθηκε εδώ και 16 χρόνια με πρώτη μαέστρο την Αγάθη Μιχαηλίδου πάνω σε εθελοντική βάση και τα τελευταία 13 χρόνια με τον Κώστα Κωνσταντινίδη (έμμισθος) και στο πιάνο την Έλλη Βασιλείου (έμμισθη) και τραγούδησε στη Σπάρτη , Χίο , Μυτιλήνη, Κρήτη, Κάλυμνο, Νίσυρο , Νέα Ορεστιάδα, Σκάλα Λακωνίας, Κεφαλονιά, Δίστομο, Ρόδο, Κω, Γουμένισσα, Καρμιώτισσα ,Αριδαία, Εύβοια , Πάρο και Αντίπαρο, Βόλο , Καβάλα και Ξάνθη και εντός Κύπρου, σε πολλές εκδηλώσεις όπως στις Πορείες προς τη Μόρφου που διοργανώνει ο Δήμος Μόρφου σε συνεργασία με άλλους φορείς , σε εκδηλώσεις του Ομίλου μας , της ΠΟΕΔ , των Πολυτέκνων, των Καρκινοπαθών και άλλων φορέων και σε διάφορες συναυλίες με άλλες χορωδίες. Πριν 11 χρόνια η Μουσικοθεατρική Βραδιά με Ρεμπέτικα και άλλα τραγούδια είχε πολύ μεγάλη επιτυχία. Επίσης ανεβάσαμε τα έργα : «Κυπριακός Γάμος» και «Στο τρεχαντήρι της παράδοσης» που παρουσιάσαμε τα τελευταία 4 χρόνια στην Ελλάδα και αυτό είναι που θα παρουσιάσουμε και φέτος στην Κρήτη.

Με την αγέραστη ψυχική μας δύναμη, θα συνεχίσουμε τη δράση μας μέχρι την Άγια Μέρα της επιστροφής στο αγαπημένο μας χωριό τη Μόρφου, όπου η δραστηριότητα μας θα συνεχίσει με ακόμη πιο έντονο ρυθμό και πολλή αγάπη.

ΟΜΙΛΟΣ ΠΑΛΑΙΜΑΧΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΩΝ

ΟΜΙΛΟΣ ΠΑΛΑΙΜΑΧΩΝ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΩΝ ΜΟΡΦΟΥ

Ο Όμιλος μας ιδρύθηκε στην Λεμεσό με πρωτοβουλία του αθλητικού παράγοντα της Μόρφου και μετέπειτα Προέδρου του Παγκύπριου Ομίλου Παλαιμάχων κ. Γιώργου Παπαμωυσέως σε μια σύναξη παλαιμάχων των σωματείων Διγενή Ακρίτα – ΑΕΜ και Δόξας Κατωκοπιάς. Η ημέρα εγγραφής του Ομίλου στον έπαρχο Λεμεσού ήταν η 28.1.1977, έδρα η Λεμεσός και το τηλέφωνο 99442441.

Η επιτροπή αποτελείται από τους πιο κάτω:

Νίκος Τσιάκκας Πρόεδρος
Εύρος Τζιαμπάς Αντιπρόεδρος
Σολάκης Κασίνης Γραμματέας
Χριστάκης Τσιάκκας (Κάκος) Ταμίας
Χαρίλαος Χαριλάου Μέλος
Πανίκος Ηλιάδης Μέλος
Σίμος Συμεωνίδης Μέλος
Ανδρέας Φραγκουλίδης Μέλος
Σάββας Μιχαήλ Μέλος

Προπονητής και αρχηγός της ομάδας είναι ο κ. Χαρίλαος Χαριλάου.

Ο όμιλος, μας πέραν των αθλητικών του εκδηλώσεων συμμετέχει ως ένα από τα οργανωμένα σύνολα της Μόρφου σε όλες τις αντικατοχικές εκδηλώσεις του Δήμου Μόρφου.

Είναι αδελφοποιημένος με τον αντίστοιχο όμιλο της Σπάρτης και αγωνίστηκε τόσο στην Ελλάδα όσο και στην Κύπρο με πολλούς άλλους ομίλους παλαιμάχων. Επίσης αγωνίστηκε στο Δημοτικό γήπεδο Μόρφου με την ομάδα των Τουρκοκυπρίων που διαμένουν στην Μόρφου, στα πλαίσια της φιλίας και της επαναπροσέγγισης.

Όνειρο και επιδίωξη όλων των μελών μας η επιστροφή στην Μόρφου, στους Συλλόγους μας και στα γήπεδα μας.

ΝΙΚΟΣ ΤΣΙΑΚΚΑΣ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΟΜΙΛΟΥ ΠΑΛΑΙΜΑΧΩΝ
ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΙΣΤΩΝ ΜΟΡΦΟΥ

ΟΜΙΛΟΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΜΟΡΦΟΥ

Η πρώτη σύναξη των γυναικών της Μόρφου ξεκίνησε το 1986 για συμπαράσταση των γυναικών της Αμμοχώστου, στο οδόφραγμα της Δερύνειας. Μαζική κάθοδος, λεωφορεία γεμάτα, πανό, συνθήματα. 
Ο πρώτος σπόρος φύτρωσε κι έδωσε σε λίγο καρπό.

Το 1990 δίδει δυναμικά την παρουσία του ο ΟΜΙΛΟΣ ΓΥΝ. ΜΟΡΦΟΥ. Το πρώτο γυναικείο προσφυγικό σωματείο με αριθμό μητρώου 957. Έμβλημα του ένα κομμάτι από τα σπλάχνα της Μορφίτικης Γης «Μορφή Θεάς», αγαλματίδιο της Τούμπας του Σκούρου του 13ου αιώνα π.Χ. (Αρχ. Μουσείο Λευκωσίας).
Το πρώτο διοικητικό συμβούλιο απαρτιζόταν από τις κυρίες Χλόη Ιακωβίδου Πρόεδρο, Μάρω Κεή Αντιπρόεδρο, Μαρούλα Χατζηπαύλου γραμματέα, Χρύσω Σπύρου Ταμία, Πόλα Φιλίππου βοηθό και μέλη Βαθούλα Σιηττη, Νίτσα Πάτσιου Δημητρίου, Αθηνούλα Ιορδάνου, Αντρούλα Ζιαρτή, Μαίρη Πύργου, Σούλα Κτωρίδου.

Οι σκοποί του Ομίλου ποικίλοι: Εθνικοί, πολιτιστικοί, κοινωνικοί, καλλιτεχνικοί.
Ο Όμιλος Γυναικών Μόρφου παρουσιάζει δράση σ’ όλους τους τομείς
α) Εθνικός τομέας: Καθιέρωσε τη 16η Αυγούστου μέρα κατάληψης της Μόρφου ως μέρα «Μνήμης Μόρφου» με εκδήλωση που γινόταν στο εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής στο Χίλτον, όπου ψαλλόταν δέηση για ανεύρεση των αγνοουμένων μας, μνημόσυνο των πεσόντων της Μόρφου και της περιοχής, και παράκληση για επιστροφή στην πορτοκαλεούσα πόλη μας.
Ακολουθούσε ψήφισμα προς έγκριση και επίδοσή του στις πρεσβείες των 5 μονίμων μελών, στους εκπρόσωπους του Γ. Γραμματέα ΟΗΕ και της ΕΟΚ.
β) Γιόρταζε τον προστάτη Άγιο της Μόρφου «Άη Μάμα» με μετάβαση αρχικά στην Ευρύχου, όπου στεγάζεται προσωρινά η Ιερά Μητρόπολη Μόρφου, στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου. Αργότερα γινόταν ο εσπερινός στον Άη Μάμα, στο Ξυλιάτο. Τελείτο το μνημόσυνο των αοιδίμων Δημάρχων και Δημ. Συμβούλων του Δήμου. Για τη μετάβαση των μελών ο Όμιλος επιχορηγούσε τα λεωφορεία.
Το 1996 τις πιο πάνω εκδηλώσεις ανέλαβε ο Δήμος Μόρφου το πλέον αρμόδιο σώμα.
γ) Ο όμιλος συνεργάζεται στενά και ενισχύει τους αγώνες και το έργο του Δήμου. Επίσης συνεργάζεται και με τα οργανωμένα σύνολα της Μόρφου.
δ) Συνδιοργάνωνε μ’ άλλα παρεμφερή σωματεία διάφορες εκδηλώσεις που είχαν στόχο τον αντικατοχικό αγώνα. Συμμετείχε: 1) οι γυναίκες ανάβουν την ελπίδα 2) Στον Αγ. Κασιανό 3) Λευτεριά στην Κύπρο αλυσίδα από Λεμεσό – Λευκωσία 4) Στην ολονύκτια διαμαρτυρία για τις προτάσεις «LETSKI» έξω από το Προεδρικό 5) Διανυκτερεύσεις σ’ αντίσκηνα στο Λήδρα Πάλας μέρα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων 6) Συμπαραστεκόταν στις μάνες αγνοουμένων στο Λήδρα Πάλας κάθε Σαββατοκυριάκο.
ε) Ο όμιλος προγραμμάτισε τη δημιουργία «άλσους πεσόντων και αγνοουμένων». Παραχωρήθηκε χαλίτικη γη από το κτηματολόγιο, κοντά στο φυλάκιο Κορωνιά που αγναντεύει τον κόλπο Μόρφου. Δεν πραγματοποιήθηκε για λόγους οικονομικούς και τεχνικούς. Έγινε προσπάθεια απόκτηση οικήματος «Το σπίτι της Μόρφου» για το πρώην βιβλιοπωλείο «RUSTEΜ», στο Λήδρα Πάλας. Δεν έγινε κατορθωτό.

Ο όμιλος είναι μέλος του Μόνιμου Κεντρικού Φορέα «Ίσα δικαιώματα της γυναίκας», Υπουργείου Δικαιοσύνης.
O όμιλος προσπάθησε να κρατεί άσβεστη τη φλόγα της κατεχόμενης Γης του με σειρά πολιτιστικών εκδηλώσεων. Το 1991 οργάνωσε στην Πύλη Αμμοχώστου έκθεση ζωγραφικής Μορφιτών καλλιτεχνών. Στα πλαίσια της πορείας Μόρφου ο όμιλος το 2000 παρουσίασε έκθεση στην Καστελλιώτισσα με τίτλο: «Οι γυναίκες της Μόρφου δημιουργούν στην προσφυγιά». Με τη βοήθεια του Δήμου μας η έκθεση αυτή μεταφέρθηκε στο Λονδίνο και στην Αθήνα για σκοπούς διαφώτισης.

Τη σύσφιξη των σχέσεων που τόσο ραγίστηκαν έρχεται να δυναμώσει κάθε χρονικά το κόψιμο της βασιλόπιττας και το τσάι. Τα πρώτα χρόνια το κόψιμο της βασιλόπιττας γινόταν σε σπίτια Μορφιτισσών που αγκάλιασαν τις προσπάθειες μας με πολλή αγάπη. Από το 1993 το τσάι γίνεται στο Hilton Park με μεγάλη επιτυχία. Το κάθε τσάι είναι αφιερωμένο και κάπου. Τιμήθηκαν: Η σεβάσμια μορφή του μακαριστού ιερέα Ιωάννη Πηλασίδη (Παπάγιαννη). Επίσης ο πρωτοπρεσβύτερος παπά Χαράλαμπος Κούρρης, ο Άνθος Ροδίνης, ο Κων. Γιαλλουρίδης, το αξέχαστο μέλος του Ομίλου (γραμματέας του) Θέμις Παντελίδου Ζερβού εκπαιδευτικός, που μας έφυγε τόσο πρόωρα.

Τιμήθηκαν σε μια κατάμεστη αίθουσα 400 ατόμων οι μάνες και οι συγγενείς των πεσόντων και αγνοούμενων. Επίσης οι πολύτεκνες μάνες, η γυναίκα της Μόρφου: η πρώτη δασκάλα, η πρώτη γυναίκα Δήμαρχος και η μεγαλύτερη σε ηλικία ζώσα γυναίκα Μορφίτισσα, επίσης η τελευταία πρώτη κυρία της Μόρφου πριν την εισβολή κ. Νίτσα Πολύκλειτου Ιακωβίδη.
Αναμνήσεις πασχαλινές ηθών, εθίμων, καθώς και αφιέρωμα στον ήρωα Πόλυ Πρατσή.

Ο όμιλος δεν υστερεί ούτε στην κοινωνική προσφορά. Μέλη του ομίλου τα πρώτα χρόνια επισκέπτονταν ιδρύματα και έκαναν συντροφιά με συμπολίτες μας τρίτης ηλικίας. Ο όμιλος διαθέτει 3-4 χιλιάδες ευρώ το χρόνο ως βοηθήματα σε πάσχοντες συγχωριανούς μας.

Οι εκλογές του ομίλου διεξάγονται κάθε 2 χρόνια. Το διοικητικό συμβούλιο σήμερα απαρτίζεται από τις κυρίες Χλόη Ιακωβίδου Πρόεδρο, Μάρω Κεή Αντιπρόεδρο, Νίτσα Νικολαϊδου γραμματέα, Ευτυχία Μιχαηλίδου βοηθό, Χρύσω Σπύρου Ταμία, Πόλα Φιλίππου Βοηθό και μέλη Αθηνούλα Ιορδάνου, Τασούλα Χατζηπροκοπίου, Λούλλα Χαμάλη Θεοδώρου.

Όσα και να γίνουν η ψυχή μας απόμεινε αλυσοδεμένη με τη «Γη μας» που πάλλεται από το κάθε μας βήμα σαν νιώθει πως προχωρούμε προς τα εμπρός για να σηκώσουμε τον Ήλιο, «τον Ήλιο της δικαίωσης».
 

Ο.Ε.Λ.Μ.Ε.Κ. ΜΟΡΦΟΥ

 

Π.Ο.Ε.Δ. ΜΟΡΦΟΥ